Uitdaging!

 
Met een klein hartje en niet zoveel verwachtingen kwam ik naar Suriname. In de eerste plaats om mijn stage te lopen, en mijn bachelorproef te schrijven. Ik kreeg heel wat meer terug dan dat ik ooit verwacht had. 
Ik moet eerlijk zijn dat het de eerste dagen niet zo gemakkelijk was in Nickerie. Je moet alles leren kennen, en er is niemand die echt op mijn stage plaats kon zeggen wat ik precies kon doen. Daardoor heb ik in het begin vooral geobserveerd. Je schrikt vaak van zaken uit de cultuur en je bent niet in je vertrouwde omgeving om steun te zoeken bij familie en vrienden. Wanneer je de cultuur met zijn normen en waarden een beetje door hebt, kan je beginnen projecten op de starten en vooruitgang te boeken. Dan kwam de tijd dat ik me nuttig voelde en kon genieten van alle kleine dingen. 
Er kwam een band met de kinderen van het kindertehuis. Ze tasten minder mijn grenzen af, en stelden zichzelf meer open. Op dat moment kwam de uitdaging onvoldoende afstand-nabijheid te behouden. Want in mijn achterhoofd mocht ik niet vergeten dat ik na enkele maanden terug weg ging.
De mensen die op de kantoorgebouwen van de WINgroep werken zag ik minder vaak, maar steeds werd ik hartelijk ontvangen. Je merkt dat deze mensen gewoon zijn om met westere stagiaires samen te werken waardoor er plaats is om over cultuurverschillen te discussiëren. Het is prachtig hoe deze mensen elkaar steunen, en de sfeer op de WINgroep steeds aanwezig is. De nieuwe projecten die uitgevoerd worden zijn, is een mooi tastbaar resultaat van de werking van de WINgroep. Net zoals het voetbal kunstgrasveld op dit moment.
Naast de vele werkervaring die ik opgedaan heb en de nieuwe cultuur dat ik heb mogen meemaken van heel dicht bij, heb ik tijd gekregen om even het land te gaan bezichtigen. Dat bezorgde me ook onvergetelijke momenten. 
Ik wil iedereen die deel uitmaakte van mijn prachtig avontuur bedanken!
Bigi Brasa Fien Verhaege
Nieuw Nickerie, juni 2012

 

Website ontwikkeld door SOFTCOM