Pfff, wat is het snel gegaan!

Ja het is een cliché, maar wat zijn die 6 maanden snel omgegaan zeg! 19 september kwam ik hier aan, in het veel te hete Suriname en nu, ga ik gewoon al bijna weg en eerlijk gezegd lijkt het voor mij als een hele korte periode, het is gewoon te snel gegaan. Nu pas begin ik de Surinaamse mensen wat te begrijpen en de mensen bij WiN weten nu ongeveer ook pas wat ze precies aan mij hebben en ja….dan is het al weer tijd om afscheid te nemen. Vreemd, raar, ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen.

Tijdens mijn studie bleek er een mogelijkheid te zijn om stage in Suriname te lopen, maar omdat ik hoorde dat ik dan studie vertraging zou krijgen, leek me dat toch niet zo’n goed idee. Maar het gevoel om naar Suriname te gaan bleef toch kriebelen en ik heb toen een e-mail gestuurd naar Tobi Graafsma om te vragen of ik ook als vrijwilligster naar Suriname mocht komen.  En dat mocht, dus vandaar dat ik nu hier op de site mijn ervaringen neer ga schrijven.

In het begin heb ik nog veel getwijfeld, zou ik wel zo lang van huis gaan, mijn vriend, familie en vrienden achter laten, maar ik heb er totaal geen spijt van want ik heb echt een super leuke tijd hier gehad!

Ik heb het geluk gehad om met bijna alle projecten van WiN mee te mogen werken. Zo heb ik bij de afdeling psychologie/pedagogiek veel kinderen gezien met school en gedragsproblemen. Hierdoor heb ik ook veel op scholen mee mogen kijken en dat is echt heel leuk om te zien, vooral omdat het zo anders als Nederland is en nee niet altijd slechter, maar gewoon anders! Het is ook zo leuk om te zien hoe de kinderen vooruit zijn gegaan sinds het eerste moment dat ze bij mij kwamen en hoe ze nu zijn, dat geeft echt heel veel voldoening van mijn werk. Ja, hier heb ik zeker gemerkt dat het werken met kleine kinderen (leeftijd 4 t/m 12) ook erg leuk is!

Ook heb ik bij zowel het meisjes als het jongens internaat van jongeren uit Apura mee mogen vergaderen en daar de begeleiders wat advies kunnen geven als ze vragen hadden met betrekking tot de opvoeding van de jongeren.

Ook ben ik elke dinsdagochtend (uitgezonderd toen het zo erg regende) naar het jongens leerwerkproject gegaan om daar gesprekjes met de jongens te hebben en ze wat advies te geven als ze ergens mee zaten, voor problematiek op het sociale gebied. Erg leuk om te doen, leuk om ook met jongens uit de polder te werken, van hun heb ik ook veel geleerd.  

Een anders iets wat ik als heel erg leuk ervaren heb is om als praktijkbegeleider van 4 studenten van de MBO opleiding op te treden. Zo kom je echt in contact met de Surinaamse bevolking, ik leer van hun, zij hebben hoop ik wat van mij geleerd en het is gewoon zo leuk om te zien hoe creatief sommige mensen zijn. Een onderdeel van de opleiding was het bedenken en organiseren van activiteiten, echt zo leuk!

Waar ik ook samen met andere WiN medewerkers aan gewerkt heb is het opzetten van een e-hulp. Jongeren die vragen en of problemen hebben kunnen dan contact met WiN zoeken door het sturen van een e-mail. Het is gewoon heel leuk om een nieuw iets op te zetten toch?!

Nu lezen jullie alleen maar hele positieve dingen, maar natuurlijk zitten er aan mijn verblijf in Suriname ook wat moeilijke kanten. Je blijft altijd een vreemde, je bent blank, je valt in Nickerie altijd op en de Nickeriaanse mannen vinden ook dat ze altijd een opmerking naar je mogen maken, dat is dus even wennen!

Je kan je soms ook heel erg alleen voelen, ook al ben je met een groep Nederlandse meiden samen, het is toch heel anders als dat je in Nederland naar een bekende van je stapt! Maar ondanks de soms wat moeilijke momenten heb ik een super leuke tijd hier gehad. We waren met een hele gezellige groep stagiaires/vrijwilligers en ik heb daar een hoop lol mee gehad, in het bijzonder met Nadine en Marjet, thanks!

Ook wil ik bij deze nogmaals alle WiN medewerkers bedanken, thanks voor deze hele leuk tijd, ik zal het en jullie nooit vergeten!

Liefs Jolinthe

Jolinthe Groot

jolinthe1@hotmail.com

Website ontwikkeld door SOFTCOM