Zo’n 6 maanden geleden vertrok ik naar Suriname

Zo’n 6 maanden geleden vertrok ik naar Suriname. Ik studeer klinische psychologie aan de VU in Amsterdam en zou in Suriname stage gaan lopen. Ook zou ik hier onderzoek gaan doen voor mijn m-these. Ik hou van reizen en vind het leuk om andere culturen te leren kennen, dus toen ik hoorde dat er een mogelijk was om in Suriname stage te lopen heb ik me meteen ingeschreven. Dat het in Suriname zou zijn vond ik extra leuk omdat mijn vader hier zo’n 7 jaar gewoond en gewerkt heeft.

Ik was erop voorbereid dat er weinig te doen zou zijn in Nickerie, maar dat viel mij uiteindelijk alles mee. Zo heb ik een beetje leren tennissen, heb ik een paar salsalessen  en een paar worstellessen gehad en ben ik naar yoga geweest. Verder was het met de andere stagiaires en medewerkers ook altijd gezellig; we gingen vaak naar het zwembad om een beetje af te koelen, uit eten of gewoon wat drinken. Als we eens iets anders wilden gingen we naar de stad of naar het binnenland.

Ik heb voor mijn stage verschillende werkzaamheden verricht. In Nickerie worden relatief veel suïcidepogingen gedaan. In het streekziekenhuis heb ik mensen gesproken die een zelfmoordpoging hadden gedaan en als het nodig was kreeg ik deze mensen in behandeling. Ook kreeg ik mensen met allerlei klachten doorverwezen door de specialisten van het ziekenhuis. Ik vond het erg leuk en leerzaam om, met behulp van de wekelijkse intervisie, uit te zoeken wat er aan de hand was en hoe ik zou kunnen helpen.

Later ben ik ook op twee RGD poli’s (Regionale Gezondheid Diensten) gaan werken. Dit zijn poliklinieken in de polders waar huisartsen spreekuur houden. Ik zou daar ‘psychologisch spreekuur’ gaan houden. Omdat dat nog niet eerder was gedaan wist ik niet wat ik kon verwachten, maar het bleek al snel erg leuk te zijn. De medewerkers van de RGD’s waren erg aardig, behulpzaam en nieuwsgierig. Soms kwamen ze zelf ook met vragen bij mij over van alles en nog wat. De artsen verwezen verschillende soorten problemen, waardoor ik veel heb kunnen leren. Zo heb ik mensen gezien met sociale problemen, maar ook mensen met verslavingen en trauma’s.

Naast het werk voor mijn stage deed ik dus ook nog onderzoek voor mijn m-these. Daarvoor heb ik nabestaanden geïnterviewd van mensen die zelfmoord hebben gepleegd. Ik ging dan bij de mensen thuis langs om een interview af te nemen en dat was vaak een hele zoektocht omdat lang niet alle huizen huisnummers hebben. Maar door het hier en daar te vragen kwam ik toch altijd op het juiste adres. De mensen waren altijd bereid om mij te helpen en nieuwsgierig naar wat ik kwam doen. De gesprekken die ik met de nabestaanden had vond ik wel bijzonder; je hoort het levensverhaal van iemand die er niet meer is. Van tevoren had ik verwacht dat de mensen wat terughoudend zouden zijn, maar dat viel erg mee. Eigenlijk was iedereen wel bereid om mee te werken.

Als ik terugkijk op de afgelopen 6 maanden heb ik hele leuke en leerzame tijd gehad en heb ik een ander land en een andere cultuur wat beter leren kennen. Dat had ik niet willen missen!

Groetjes,

Website ontwikkeld door SOFTCOM