Helaas zit mijn tijd er al weer op bij Stichting WiN

Helaas zit mijn tijd er al weer op bij Stichting WiN. Ik ben in december begonnen als vrijwilligster bij het Zr.Dankerscentrum voor 3 maanden. Het zr. Dankerscentrum is het nieuwe centrum voor kinderen met een handicap. Tot mijn verbazing trof ik daar een prachtige locatie aan, waar menig instelling in Nederland jaloers op kan zijn. Deze werd ook nog eens opgefleurd door een schattig stel kinderen, met verschillende lichamelijke en/of verstandelijke beperkingen.

Maar wat was het wennen in het begin zeg. In Nederland ben ik werkzaam als groepsleidster IBG, op een groep waar veel structuur geboden wordt dmv. vaste dagritmes, vaste bena-deringswijze, etc. Dit werd op het centrum hier nog totaal niet geboden en soms werd er met de kinderen niet veel meer ondernomen dan de ADL. Ik was dan ook erg in mijn element toen mij werd gevraagd naar het dagprogramma te kijken, waarin meer structuur en activiteiten moesten worden geplaatst. Samen met een stagiaire heb ik  gekeken naar dagelijks terugkerende activiteiten en bekeken welke activiteit bij welk  kind past en haalbaar is (bijv. Boodschapje doen met wandeling voor de lichaamsbeweging, snoezelen in de door ons ontworpen “relaxruimte”, schoolactiviteit, knutselen, etc.) Maar daarna begon het pas, want nu moest het nog overgebracht worden naar het personeel. Die deze manier van werken nog totaal niet gewend zijn vanwege verschillende culturele achtergronden. Soms vond ik het dan ook best frustrerend, dat er een dag helemaal niets gedaan was met het vernieuwde dagprogramma.  Gelukkig heb ik genoeg energie kunnen steken in het bieden van aandacht aan de kinderen en probeerde op die wijze,  mijn manier van benaderingswijze en het bieden van activiteiten over te brengen naar het overige personeel.

Nu besef ik dat 3 maanden eigenlijk te kort is geweest, daar we in het begin van beide kanten erg moesten wennen. Ik ga met een tevreden gevoel (iets te vroeg naar mijn zin) huiswaarts en mis de kinderen nu al. Het was tevens erg leerzaam voor me, om met een andere cultuur, andere omgeving en met beperktere middelen als in Nederland te hebben mogen werken hier.  Ik vind het geweldig dat de begeleidsters een MBO opleiding mogen volgen en zou ook graag het resultaat willen bewonderen over enkele jaren. Dus wie weet! Verder hoop ik dat ik wat heb kunnen betekenen voor Stichting WiN en zal nog vaak aan iedereen terugdenken en deze tijd.

Stichting WiN bedankt voor deze fijne ervaring en ga zo door!

Nieuw Nickerie, februari 2006

Maria Malestein

Website ontwikkeld door SOFTCOM